Een gemiste kans voor de ‘Gamerskrant’ de Pers

Na maanden van het  aggregeren van nieuwe media berichten in de nationale kranten zijn we aan het einde gekomen van het blok en dus ook van dit intensieve project. Er is over van alles geschreven en gediscussieerd binnen de weblog en in de werkgroep. Privacy, de nieuwe zorg 2.0, diëten met dr. Frank en zelfs God mengde zich in de discussie. Vervolgens berust onze database op een nieuwe manier van orderen: ‘taggen‘. Onderdeel van een folksonomy waar de gebruiker het bericht kort samenvat in enkele kenmerken van het bericht. Op deze manier is onze database van de weblog opgebouwd. Vele discussies zijn er over geweest; het nut er van, de correctheid, de voordelen en nadelen en het grenzen stellen. Na ongeveer 3 maanden gebruik gemaakt te hebben van deze nieuwe manier van ordenen van informatie mogen wij als metareporters trots zijn op onszelf met wat we bereikt hebben. We hebben een database ontwikkeld die boordevol informatie bezit over nieuwe media in de nationale kranten. Soms zitten er natuurlijk problematische berichten tussen maar over het geheel kunnen we spreken van een interessante overview over de nationale kranten. We kunnen binnen één oogopslag zien welke kranten het meest aandacht besteden en welke het minst. Zo is ook snel te zien welke onderwerpen de laatste maanden ‘hot’ en ‘not’ waren. We kunnen concluderen dat internet, game, website, privacy en Google veel terugkomende onderwerpen waren van de afgelopen maanden in de nieuwsberichten. Het onderwerp ‘game’ wil ik de deze eindanalyse verder uitlichten en onderzoeken.

De nieuwe wereld van games
Zo’n 2 maanden geleden had ik al een metareport geschreven over games en hun waarde als educatiemiddel. In een tijdperk waar kinderen opgroeien onder de invloed van games en digitale apparaten ontstaan er andere culturele waarden in de samenleving. We gaan een onderscheid makken tussen digital natives en digital immigrants. Digital natives zijn mensen die zijn opgegroeid met digitale apparaten(mobiele telefoons, computers, enz.) en het gebruik van dit soort apparaten van zelfsprekend vinden. Digital immigrants zijn mensen die niet opgegroeid zijn met digitale apparaten en het dus lastig vinden om hiermee te werken. Het gebruik van games in het onderwijs is een mogelijkheid om deze nieuwe mindset van deze nieuwe generatie aan te spreken en verder te ontwikkelen. Tevens is het economische belang van games niet meer weg te denken uit de entertainmentindustrie, het wordt zelfs de drijvende kracht achter deze industrie genoemd. De omzetten blijven maar stijgen en het marktaandeel blijft groeien over de hele wereld maar blijft de journalistiek niet achter op dit nieuwe terrein van entertainment? We kunnen alvast zeggen dat games vaak worden behandeld in kranten, dit is te zien aan het hoge aantal berichten hierover maar hoe wordt hierover bericht? Zijn het alleen maar korte ANP berichtjes of reviews/previews? Worden er wetenschappelijk artikels besproken in de berichten? Zijn de berichten negatief of positief over het gebruik van games? Zijn de berichten wel objectief of zit de game-industrie er zelf achter?

Dit zijn vragen die centraal zullen staan in mijn eindanalyse over games in de afgelopen maanden. Ik heb gekozen om dit toe te passen op de Pers omdat, zoals hier te zien in de tagcloud, het meest gepubliceerd is over games in algemene zin. De tagcloud is samengesteld met alle berichten die de tag ‘game’ met hun meedragen over de afgelopen 3 maanden

Het is wel opmerkelijk, zoals te lezen was in mijn vorige analyse, dat de Pers de grootste game release ooit gemist heeft! Wat betekent dit voor hun berichtgeving in hun krant? Vonden ze het niet belangrijk genoeg? Wilde ze niet meedoen met de hype rond dit nieuwe spel? Een ander argumenten om voor de Pers te kiezen was dat de krant online gratis terug te lezen is. De berichten waren dan ook makkelijk terug te vinden in de database van de Pers zelf. De hoofdvraag luidt dan ook: Waar heeft de Pers over bericht de laatste maanden?

Afgelopen woensdag(09-12-09) was er een debat in Crea over gamejournalistiek, waar precies dit debat over gamejournalistiek werd uiteengezet. Het grootste probleem wat daar werd neergezet volgens mij is; bestaat gamejournalistiek en is deze wel objectief? Het debat is overigens terug te lezen op de website van xi-online.nl. In het artikel dat David Nieborg en Tanja Sihvonen hierover geschreven hebben komen zij ook tot een punt dat er verschillende soorten van gamejournalistiek bestaan:

The discrepancy is sometimes considered to be so major that game critics refuse to refer to themselves as “journalists”, and some prefer to talk about “game writing” instead of game journalism [35], whereas others label themselves as “game critics” to steer away from the more rigid understanding of journalism as an objective realm free from external (i.e. industry) influences. To signal a clear break with news journalism, Carlson speaks of the “enthusiast gaming press”, a notion which emphasizes the close relationship game journalism holds relative to game fandom [7]. (Nieborg & Sihoven, 2009 p. 2)

We staan aan het begin van een nieuwe tak van journalistiek en het lijkt dan ook dat de mainstream media er nog niet klaar voor is. Een vraag die dan ook gesteld werd op die avond was: Waarom is er zo’n beperkte aandacht voor serieuze journalistiek? D. Nieborgs antwoord: “er is wel een markt, maar de cultuur mist bij de redacties (generatiekloof) en daardoor wordt serieuze journalistiek tegengehouden” (het debat is terug te lezen op xi-online.nl) Hier slaat volgens mij D. Nieborg de spijker precies op zijn kop. Deze Generatiekloof, het verschil tussen digital natives en immigrants is gewoon te groot in deze vorm van media. Het lezerspubliek van kranten zit niet te wachten op achtergrond artikels over games, en de hoofdredacteurs zijn niet geïnteresseerd of thuis in deze nieuwe wereld van de games en dus wordt er niet over gepubliceerd. Vervolgens worden games ook te vaak in verband gebracht met lage kunst en staat het in schril contrast met andere vormen van kunst.

Ik zal eerst een algemene indruk geven over de berichtgeving van de Pers aan de hand van tagclouds en grafieken. Vervolgens zal ik de berichten inhoudelijk beoordelen op inhoud. Het gaat hier over een selectie van 38 berichten in een periode van 7 september 2009 tot 30 november 2009. Het geeft dus een beeld over deze periode, factoren die afhankelijk zijn van de tijd van jaar en lengte van het onderzoek zijn hier niet van toepassing. We hebben immers geen grotere periode kunnen onderzoeken want we waren afhankelijk van de tijdsvlak waar dit vak in gegeven werd. Ik denk wel dat ik een objectieve overview kan weergeven over de Pers omdat het zo’n 3 maanden bevat en er wel degelijk interessante gebeurtenissen plaats vonden in dit tijdsbestek.

Analyse van de Pers
Allereerst wil ik beginnen met een tijdslijn weer te geven van  berichten over games  in Pers van de afgelopen 3 maanden. Daar is te zien dat ze ongeveer om de week over games wordt bericht in de Pers.

Ze gebruikten hier vooral het katern ‘’Thuis en Uit’ voor. Er zijn wel 3 berichten die in een ander katern gepubliceerd zijn, dit waren de katernen; Op de bank, Koster en Jojanneke en In Business.

Ik heb hieronder de berichten beoordeeld op hun inhoud. Ik heb voor deze indeling gekozen omdat deze naar voren waren gekomen tijdens het lezen van de berichten. Hier heb ik de indeling gemaakt op:

• Preview als er een spel werd aangekondigd en er werd al iets over geschreven.
• Review of Recensie gaat over games die worden beoordeeld als ze net in de winkel liggen.
• Achtergrond gaat over games in een andere context. Een artikel gaat dan niet over één afzonderlijke game. Zoals bijvoorbeeld het artikel “Nederlandse gamer zuinig” over een onderzoek dat de Nederlandse gamers niet veel stroom verbruiken.
• Economische en financiële artikels gingen vaak over verkoop- en omzetcijfers of zoals het artikel “Spelend nog rijk worden” waar het over geld en games gaat.

Wat opvalt aan deze cijfers is dat de Pers weldegelijk aandacht besteed aan achtergrondberichten over games. Het zijn dan vaak artikels over hoe games anders worden gebruikt in plaats van alleen entertainment. Een voorbeeld hiervan is het artikel dat soldaten Irak virtueel naspelen of het artikel dat de Britse marine in de toekomst gaat trainen met behulp van playstation portables. Het is wel duidelijk dat de Pers vooral inzet met het brengen van reviews en recensies voor hun lezerspubliek. Bijna in de helft van alle berichten worden games aangeprijsd of bekritiseerd. Er staat dan ook vaak een verwijzing in het artikel waar je de game kan kopen. Het valt wel op dat ik geen berichten kon vinden waar een echte diepgaande achtergrond analyse werd gemaakt, zoals we die kennen van bijvoorbeeld het NRC. Het lijkt dan ook dat de focus van de Pers daar niet op ligt als het gaat over games. Misschien is er geen tijd voor? Zijn de kosten te hoog omdat er dan niet betaald wordt voor  een advertentie om het artikel? Ik lees wel over spellen die hier en daar worden verboden omdat ze te gewelddadig zijn of discriminerend maar zie vervolgens geen berichten waar een discussie wordt neergezet over geweld in games. Ik mis dan ook de echte achtergrondberichten. Op de televisie worden games vaak in een slecht daglicht gesteld door mensen zoals Keith Bakker. Het tegenover gestelde is volgens mij gaande bij de Pers. Hier worden games vaak juist aangeprijsd en soms bekritiseerd en er wordt dan ook niets of nauwelijks bericht over gameverslaving.

Maar is dit wel de doelstelling van de Pers? “De Pers moet intelligent geschreven zijn, lichtvoetig en to the point.” Dit klopt wel met het taalgebruik dat gebruikt wordt in de berichten, ze zijn dan ook niet met een populistische toon geschreven zoals we gewend zijn van de Telegraaf. De artikels zijn duidelijk, kort en makkelijk te lezen. Er wordt niet gesmeten met moeilijke termen en indien ze wel gebruik worden, worden ze meestal wel uitgelegd. Er wordt na mijn mening wel verwacht dat de lezer enige affiniteit heeft met games omdat gametermen vaak aanwezig zoals afkortingen. (bijvoorbeeld: FPS betekent First-Person Shooter) De verdere richtlijn van de Pers is de verhouding redactie en persbureau. De redactie moet minimaal 1/3 van de berichten geschreven hebben daarnaast is er nog eens 1/3 ruimte voor columnisten of vertalingen en 1/3 van de ruimte mag bestaan uit artikels van de persbureaus. Deze verhouding is ook op de gamepagina goed terug te zien en komt overheen met de richtlijnen die de Pers zichzelf stelt.

Over het algemeen zijn de onderwerpen heel divers zoals hier onder te zien is in de tagcloud. Er is niet één specifiek onderwerp dat vaak terugkomt in de Pers.

Alle grote merken, Nintendo, Sony en Microsoft zijn aanwezig in de Pers. Of de Pers dus onafhankelijk genoeg is lijkt mij wel duidelijk na het zien van deze tagcloud. Ze worden niet gestuurd door een bepaalde firma en leveren reviews over de hele linie aan games, van harde shooters voor de fanatieke gamers tot gezellige wii games voor de hele familie.

Conclusie
De hele wereld is aan het gamen en de kranten vinden langzaam hun weg in de gameindustrie. Zoals te lezen was in mijn vorige analyse wordt er zeker meer aandacht besteed aan games ten opzicht van vorig jaar. Maar het blijft nog altijd een onderbelicht kindje na mijn mening in de nationale dagbladen en ook in de Pers. De steeds groter wordende industrie komt steeds vaker onze dagbladen binnen alleen werken niet alle kranten hieraan mee. De Volkskrant bijvoorbeeld publiceert niks of nauwelijks over games is dit niet raar? De Pers die het meest over games publiceert legt haar nadruk vooral op het schrijven van reviews en aangevuld met korte persbureauberichtjes. Maakt het de Pers de “Gamerskrant” van Nederland of gewoon een uithangbord van de entertainment industrie? Ze publiceren maar 1 keer per 7 dagen een pagina de over games gaat. Dat vind ik persoonlijk toch wel een beetje weinig maar misschien komt dat ook doordat mijn interesse bij games ligt. Toch mis ik ook bij de Pers de serieuze gamejournalistiek, zoals D. Nieborg dat noemt, ook. Misschien, zoals ik al aangaf, is daar geen tijd en geld voor, jammer een gemiste kans. Je zou op deze meer diepgang kunnen geven aan je krant en je kan je zelf beter onderscheiden ten opzichte van de andere kranten. De Pers komt namelijk zo in het rijtje met de Metro en de Spits die een gesponsorde gamekatern hebben. Ondanks dat alles blijf ik de Pers lezen en kijk ik iedere week weeruit naar de game katern.

Literatuur
Nieborg, D. en Shioven, T. The new gatekeepers: The occupational ideology of game journalism. DiGRA 2009

photo credit: Ian Muttoo

(Deze analyse is geschreven voordat op woensdag 16 december een echt achtergrondartikel werd geplaats in de Pers)