Analyse: De Telegraaf als winnaar
Wat natuurlijk meteen opvalt als je kijkt naar de database die wij metareporters afgelopen twee maanden hebben samengesteld is dat de Telegraaf helemaal bovenaan staat qua aantal nieuwe media berichten. In deze analyse kijk ik naar hoe deze zogenaamde sensatiekrant schrijft over nieuwe media. Wat zijn het grotendeels voor artikelen en waar komen deze voor in de krant? Ik zal hiervoor kijken naar de katernen, de journalisten en de tags van de Telegraaf zoals deze in onze database te vinden zijn.
In de maanden september en oktober zijn er in totaal 217 artikelen over nieuwe media verschenen in de Telegraaf. Dat is vrij veel als je het vergelijkt met de andere kranten. Als we kijken naar de katernen waarin deze artikelen verschenen dan komt er deze top 5 uit: ‘Digitaal’, ‘Binnenland’, ‘De Financiele Telegraaf’, ‘Contact’ en ‘The Wallstreet Journal’.

In het katern ‘Digitaal’ zijn dus de meeste nieuwe media artikelen verschenen, wat ook vrij logisch is als je naar de naam kijkt. In dit katern worden vooral nieuwe apparatuur, applicaties en games besproken. Dit katern is bijzonder want er zijn weinig kranten die een soortgelijk katern hebben. Verder moet gezegd worden dat ‘Contact’ eigenlijk geen echt katern is, maar een eenmalig verschenen special die bij de krant van 25 oktober zat en in zijn geheel gewijd was aan mobiele telefonie en de nieuwste technische snufjes op dit gebied. Het feit dat de Telegraaf echter zo’n special uitbrengt en een katern als ‘Digitaal’ heeft laat zien dat de krant veel aandacht besteedt aan nieuwe media en er speciale ruimte voor geeft.
Een stuk vager wordt het wanneer we kijken naar de journalisten die deze artikelen geschreven hebben. Van de 217 artikelen in september en oktober zijn er 89 aangegeven met ‘auteur onbekend’. Dit zullen dus vooral kleinere berichten zijn met weinig diepgang. Er zijn verder een hele hoop journalisten die slechts 1, 2 of 3 nieuwe media artikelen op hun naam hebben staan, gevolgd door Martijn Koolhoven en Bart Mos met 5 artikelen. Wie echter de onbetwiste nieuwe mediaspecialist van de Telegraaf genoemd mag worden is Alfred Monterie, met 36 artikelen. Niet zo gek ook, aangezien hij bijna alle artikelen in het katern ‘Digitaal’ schrijft.
Tot slot is het interessant om te kijken naar de onderwerpen van deze artikelen, door middel van de tags die we eraan gegeven hebben. Als we het in een tagcloud plaatsen ziet het er als volgt uit:

Over mobiele telefoons wordt dus duidelijk het meest geschreven, wat natuurlijk ook veel te maken heeft met de special ‘Contact’. Verder zien we vrij veel merknamen zoals Microsoft, itunes, Nokia en Apple, samen met elektronische apparaten zoals lcd-televisie en smartphone.
Concluderend is de Telegraaf dus de krant die de meeste aandacht en ruimte besteedt aan nieuwe media. Dit past ook goed bij een sensatiekrant die bericht over de nieuwste trends en hypes. De Telegraaf is namelijk met een katern als ‘Digitaal’ vooral erg up to date met de nieuwste gadgets en applicaties voor de mobiele telefoon en andere electronica en loopt daarmee vaak voor op andere kranten.


Oke, De Telegraaf geeft van alle kranten het meeste aandacht aan nieuwe media. Dus meer dan NRC, Volkskrant, AD etc. Waarom noem je het dan tot twee maal toe een sensatiekrant? Misschien moet de nieuwe media dit oude dogma maar los laten.
En misschien moet je iets verder kijken en eens het Telegraaf concern (TMG) als totaal bekijken. Waarschijnlijk zie je dan dat TMG van alle grote mediabedrijven het meest actief is in nieuwe media.
Hoi Ronald,
Dat ik de Telegraaf een sensatiekrant noem, komt omdat dat toch wel een algemeen beeld is van die krant. U noemt het een oud dogma, maar ik vind dat er nog steeds genoeg argumenten te bedenken zijn waarom de Telegraaf meer een sensatiekrant is dan de meeste andere kranten. Maar ik heb het hier dus puur en alleen over de papieren versie van de krant. Daarom is dat laatste punt dat ik het Telegraaf concern als totaal zou moeten bekijken ook niet relevant. In dit blog kijken wij alleen naar de papieren kranten en hoe daarin over nieuwe media geschreven wordt en niet naar hoe actief de krantenconcerns zijn in nieuwe media.